| تبليغات | X |
ر طبس همچنان بینظمی و گرسنگی حکمفرما بود و بعضی از اشخاص می گفتند که زندگی ما مثل یک کابوس وحشتآور شده که بیداری ندارد. اگر یک نفر دیگری را در خیابان میدید و مشاهده میکرد که یک نان دارد میگفت این نان را با من نصف کن زیرا ما دو برادر هستیم و مساوی میباشیم. و اگر کسی دیگری را با جامه کتان مشاهده میکرد میگفت جامه را از تن بکن و بمن بده زیرا متی من بیجامه بودم و از این پس نوبت تو است که جامه نداشته باشی. بدین ترتیب دوبار سی شبانه روز گذشت ولی بعد از این مدت خدائی آتون در طبس از بین رفت. زیرا سربازان سیاهپوست و سربازان شردن که از طرف کاهنان آمون و اشراف و آمی اجیر شده بودند آمدند و طبس را محاصره کردند تا اینکه کسی نتواند بگریزد. در داخل طبس هم تمام شاخداران قیام کردند و از طرف کاهنان آمون بین آنها اسلحه توزیع شد. عدهای کمي از مردم که در باطن نه طرفدار آمون بودند نه طرفدار آتون چون از هرج و مرج و بینظمی طبس بجان آمدند به شاخداران پیوستند و میگفتند خدای جدید غیر از بینظمی و گرسنگی چیزی برای ما نیاورده و ما از این خدای بیرحم و بی شکل بیزاریم.
رود خابور رودی است که در جنوب باختری ترکیه آغاز می گردد و به سوی جنوب تا خاور سوریه روان است و در آنجا، در نزدیکی شهر بصیرا به رود فرات می ریزد. یک رود خابور دیگر نیز هست که در شهر شرناق در ترکیه آغاز می شود، از شهر زاخو در عراق می گذرد، و به رود دجله در سه نقطه مرزی ترکیه، عراق و سوریه می ریزد. از آن گذشته، همچنان که در پایین مورد بحث قرار می گیرد، چبار در تورات نمی تواند مترادفی برای خابور باشد. در اسطوره شناسی سومری، هابور برابر با رود ستوکس در اسطوره های یونانی است. شهرهای باستانی مهم همچون تل حلف، تل براک، تل لیلان (شِخنای باستانی) و اورکش، در حوزه رودخانه خابور حفاری شده اند. منقطه خابور همچنین با برآمدن پادشاهی میتانی که پیرامون 1500 - 1300 ق.م پیشرفت داشت، پیوند خورده است. این رود در ادوار کلاسیک با عنوان چاباروس نیز شناخته شده بود.
پارسیان پس از نخستین روزهای نبرد، تلفات بزرگی بر گارد شخصی ایشتوویگو که از سواره نظام آراسته شده بود و نیز بقایای ارتش وی که آن نیز سواره نظام بود، وارد آوردند. پارسیان از این رو در نخستین روز نبرد ادعای پیروزی داشتند. کوروش که در روز دوّم تصور کرد نبرد پایان یافته است، همراه با بقیه نیروهای تجهیز شده، به سوی جنوب بازنشست، اما کمبوجیه و تنی چند از پیرمردان در شهر به جا ماندند. وقتی که کوروش دوباره مجبور به جنگیدن شد، سواره نظام ایشتوویگو حرکت زیرکانه ای انجام داد که به وی کمک کرد تا شهر کم دفاع را تسخیر کند. ایشتوویگو شهر را به آسانی تسخیر کرد و گزارش شده است که کمبوجیه مجروح بود و پس از آن درگذشت. در میان تاریخ نگاران امروزی بحث است که آیا روز دوّم را بعنوان بخشی از نبرد اصلی به حساب آورند، یا اینکه آن را یک نبرد جداگانه بدانند. چون پارس ها به سوی جنوب بازنشستند، ایشتوویگو و نیروهایش به دنبال آنها رفتند و از آنجا که دانسته نشده است آیا ایشتوویگو در آن شهر یک پادگان نظامی برپا نموده یا نه، بنابراین نمی توان تسخیر شهر را یک پیروزی کامل برای وی برشمرد.
شَمشی-اَدَد پنجم از 824 ق.م تا 811 ق.م پادشاه آشور بود. او فرزند و جانشین شلمنصر سوّم، شوهر شَمورَمَت (که برخی او را با سمیرامیس افسانه ای یکی دانسته اند) و پدر اَدَد-نیراری سوّم بود. نخستین سال های دوران پادشاهی وی، کشمکش هایی را برای جانشینی شلمنصر سوّم سالخورده به خود دید. آن شورش که توسط آشور-دَنین-پال، برادر شمشی-ادد پنجم رهبری می شد، تازه در 826 ق.م گسترش یافته بود. به گفته سنگ نبشته شمشی-ادد پنجم، آن برادر شورشی موفق شد که 27 شهر مهم، دربردارنده نینوا، را به سوی خود بکشاند؛ شورش که تا 820 ق.م به درازا کشید، امپراتوری آشور و فرمانروایش را کم توان نمود. این کم توانی تا زمان اصلاحات تیگلات-پیلصر سوّم ادامه یافت. شمشی-ادد پنجم در طی دوران پادشاهی اش، به جنوب میان دو رود لشکرکشی کرد و با مردوک-زکیر-شومی پادشاه بابل پیمانی بست. در 814 ق.م در نبرد دور-پاپسوکال علیه مردوک-بلسّو-ایقبی، و چند قبیله آرامی ساکن بابل، پیروز شد.